Jordana Diaz, AIOS verzekeringsgeneeskunde

Van ‘het recht van de sterkste’ naar deuren die open staan

Picture this: de kleuterjuf vraagt de kindjes in de klas zich te verkleden in hun toekomstige beroep. En ineens is de klas gevuld met brandweermannen, politie-agenten, prinsessen én een arts. Met witte jas en stethoscoop. Dat was Jordana. Al op haar vierde stond het voor haar vast: ik ga later mensen beter maken.

Op haar 19e verhuisde ze in haar eentje vanaf de Antillen naar Maastricht om geneeskunde te studeren. De heimwee was groot, maar de motivatie groter. Tijdens de opleiding kreeg ze affiniteit met cardiologie en chirurgie en na haar afstuderen ging ze aan de slag in de cardiothoracale chirurgie.

Tot ziens

‘Heel mooi werk’, zegt Jordana, ‘maar met een enorme werkdruk en hectiek. Na een jaar sloeg de twijfel toe: dit is nu heel leuk en uitdagend, maar wil ik dat op de lange termijn…? De weekenddiensten, de overuren en het eeuwige slaaptekort zorgden voor een totaal gebrek aan energie. Ik moest een keuze maken. Elk specialisme viel af, de sociale geneeskunde bleef over. Tijdens de opleiding was er echter nauwelijks aandacht voor sociale geneeskunde, laat staan dat ik íets wist van verzekeringsgeneeskunde. Wel had ik al eens iets gelezen over artsen die de switch hadden gemaakt en die een veel betere werk-privé balans hadden gevonden. Misschien was het dus wel een optie… Mijn collega’s zeiden: ‘We zien je wel terug. Verzekeringsgeneeskunde is zo saai.’ Natuurlijk ga je dan aan jezelf twijfelen. Heb ik wel de juiste keuze gemaakt..?'

Verliefd

'Ik solliciteerde op de vacature bij Bezwaar & Beroep; daar zou ik me wel een beeld kunnen vormen van het vak. Vanaf dag één kreeg ik supervisie, iets wat ik erg had gemist in het ziekenhuis.

Na drie maanden kreeg ik de vraag: ‘Wat zou je ervan vinden als je de opleiding ging volgen?’ Meteen zei ik “ja!”, want ik was in die tijd al helemaal verliefd op het beroep geworden. Een opleiding aangeboden krijgen…? In het ziekenhuis moest je vechten voor een plek! Hoewel ik op verschillende afdelingen stage heb gelopen besloot ik om te kiezen voor Bezwaar & Beroep, dat werk pas prima bij mijn perfectionistische persoonlijkheid. Ik krijg meer tijd om me te verdiepen in een dossier en aan de kwaliteit van mijn product te werken. Bovendien leer ik op deze afdeling meer over de juridische aspecten van arbeid en gezondheid.'

Ik vul zelf m’n leven in

Sinds 2015 ben ik bij UWV. Wat ben ik blij! Waar je eerst aan je lot werd overgelaten, direct álle verantwoordelijkheid kreeg, waar het recht van de sterkste gold en waar je geen tijd en energie meer had voor je familie en je eigen leven, krijg je nu alle ruimte je te ontwikkelen, diep in een dossier en de materie te duiken, staan deuren van begeleiders open om te sparren en vul je je dagen en agenda zelf in. Ik heb nu een baan die ik én geweldig vind én me in staat stelt het leven in te vullen zoals ik dat wil.’

 

 

Jordana is een echt familiemens. ‘Familie is superbelangrijk voor me. Eenmaal thuis, vind ik het dan ook fijn om alle tijd en aandacht aan mijn man, ons dochtertje en onze familie te besteden. Gezellig samen erop uit; een mooie boswandeling, lekker naar het zwembad, noem maar op. En natuurlijk…. eten. Ik vind het heerlijk om uitgebreid te koken voor mijn familie. En bakken natuurlijk, zoete lekkernijen. ‘Eten is liefde’ luidt niet voor niets het gezegde. Daar ben ik het helemaal mee eens. Daarnaast zing ik graag. Lekker thuis en in de auto, maar ook in groepsverband, in het kerkkoor.