Hasret Aydemir, verzekeringsarts in opleiding

'Ik wil iemand terugwinnen voor de toekomst' 

Soms weet je dingen al heel vroeg in je leven zeker. Zoals Hasret. Van jongs af aan wist zij: ik word arts. Of liever: gezondheidsbevorderaar. Een breed, eervol en waardevol beroep. Het mooie vak waarin wetenschap en de mens samenkomen.

Totale mens

Zo geschiedde. Toen Hasret haar co-schappen liep, werd nóg iets duidelijk: haar hart lag bij de Verzekeringsgeneeskunde. ´In het ziekenhuis merkte ik dat ik me niet prettig voelde bij de heersende cultuur: nauwelijks patiëntcontact, het was niet mogelijk om oog te hebben voor de totale mens en er was constante druk. Naar mijn mening kun je pas een goede arts zijn, als je elk aspect, de totale context, van de mens meeneemt. Gezondheid heeft immers betrekking op de mens in z’n geheel. Voor mij was de keuze dan ook snel gemaakt: na mijn masters ging ik aan de slag in Sociale Geneeskunde met specialisatie Verzekeringsgeneeskunde´, kijkt Hasret terug. En ook die ambitie maakte ze waar, want onlangs startte Hasret met de opleiding tot Verzekeringsarts.

 Uitdagend

´Als verzekeringsarts heb ik de opdracht te beoordelen in welke mate iemand arbeidsgeschikt of arbeidsongeschikt is. Gespannen, onzeker en soms bevooroordeeld komen cliënten naar een spreekuur. Gelukkig heb je dan alle tijd en ruimte om iemand op z’n gemak te stellen en een luisterend oor te bieden. Soms is een aandoening in één oogopslag duidelijk, de andere keer vraagt het dieper onderzoek. Het brede spectrum aan aandoeningen dat je tegenkomt, maakt het werk niet alleen enorm interessant, maar zorgt er ook voor dat je blíjft nadenken. Bij zeldzame ziekten bijvoorbeeld, duik ik in de literatuur. Alle vakgebieden neem ik mee en kom dan tot een weloverwogen conclusie. Alles staat in het teken van arbeid en het sociale leven van m’n cliënt. Wat zou hij - ook in deze situatie - wel nog kunnen? Het focussen op het positieve in plaats van de diepte ingaan in zijn in beperkingen dus. Werk is zó belangrijk voor een mens. Het is een belangrijk houvast in je sociale leven.´

Extra stap

´Ik denk verder dan dat ene moment en zet soms een stap extra voor iemand, als investering in de toekomst. Per individu beoordeel ik: zou mijn investering ertoe doen of niet? Zo zag ik laatst een jong meisje van 19 jaar met polsklachten. Ze was én ziek én verwikkeld in een conflict met haar werkgever. Geen rooskleurige situatie op die leeftijd. Na een zorgvuldige analyse bleken haar klachten te zijn ontstaan doordat zij geen grenzen durfde te stellen. Haar pijn zou dan ook niet verdwijnen als ze niet aan dat mentale aspect zou werken; het probleem lag niet aan haar werkgever. Ik bood haar een traject aan waarin ze aan zichzelf kon werken. Op die manier zou ze sterker worden en in de toekomst wél haar grenzen weten aan te geven. Op dat moment dacht ik aan haar toekomst, en niet alleen aan haar klacht van dat moment. Of die Turkse mevrouw die gráág wilde werken, maar niet wist waar ze moest zijn. Ik verwees haar naar de juiste organisatie en nu is ze aan de slag. Mooi hè? Waar de één een steuntje in de rug nodig heeft, is bij een ander een schop onder z’n kont nodig. Met die beoordeling ben je constant bezig. En dat is óók een vorm van gezondheid bevorderen.´

Normale dingen als luxe

´Ik voel me goed bij UWV. Ik kan mezelf zijn en hoef me niet anders voor te doen, in tegenstelling tot in het ziekenhuis. Voortdurend moest je je bewijzen. De kleinste twijfel kon grote gevolgen hebben voor je carrière.

Daarnaast vind ik het belangrijk als mens te kunnen blijven leven, je leven is meer dan je specialisatie. Normale dingen moeten geen luxe worden. Met vrienden afspreken of op pad gaan, dat zijn normale dingen. Een goede werk-privé balans vind ik dan ook belangrijk. Bij UWV heb je die.´

Hasret is een grote genieter. In haar vrije tijd kookt ze met veel plezier voor vrienden en familie. Een favoriete keuken? Nee hoor! ´Alles wat lekker is, uit welke cultuur dan ook, maak ik klaar!´, zegt Hasret. Als het even kan, gaan na een heerlijke maaltijd de voetjes van de vloer. ´Dansen, heerlijk om te doen!´