Marjo Buscher, verzekerings- en bedrijfsarts

'Ik ben van het vak gaan houden' 

'Biologie vond ik interessant, maar ik had ook interesse in de mens. Voeg daarbij dat de beta-vakken me goed afgingen en de keuze lag voor de hand: ik ging geneeskunde studeren. Na mijn studie zou ik als internist aan de slag gaan! Totdat ik tijdens m’n co-schappen zag wat voor leven de vrouwelijke internisten leidden: lange dagen in het ziekenhuis, voortdurende druk en vaak geen partner of kinderen. Dat was niet hoe ik me mijn leven voorstelde! Daarvoor vond ik het leven veel te leuk!' 

'Ik verlegde m’n focuste naar neurologie. Lange tijd heb ik me daarvoor ingezet, van onderzoek tot vrijwilligerswerk, maar het lukte maar steeds niet om een opleidingsplaats te krijgen. Dan komt er een moment dat je eerlijk moet zijn naar jezelf: nog langer wachten brengt je niet verder. Andere keuzes maken dus. Omdat ik al eens had rondgesnuffeld bij Sociale Geneeskunde, besloot ik als bedrijfsarts bij Philips aan de slag te gaan. Daarna werkte ik  in Zwolle als bedrijfsarts in het onderwijs, de verslavingszorg en in ziekenhuizen.'

Nu is mijn kans

'Ik deed het vak jaren met veel plezier. Totdat er ergens iets begon te knagen. Ik had het gevoel dat ik meerdere heren moest dienen. Het laveren tussen de belangen van werkgever en werknemer in tijden van economische achteruitgang destijds  kostte  veel energie. ‘Nu kan ik nog een andere stap zetten’ bedacht ik en startte op m’n 48e met de opleiding Psychotherapie. Tijdens de studie kwam ik tot de conclusie dat Sociale Geneeskunde écht bij mij hoort. Om dit verder te ontwikkelen besloot ik tot de opleiding tot  Verzekeringsarts bij UWV Zwolle. Nu heb ik slechts één belang, en dat is het belang van de cliënt. Hij verdient een zorgvuldige beoordeling, dat is de basis voor zijn toekomst.'

Dilemma

'Cliënten ervaren het bezoek aan de Verzekeringsarts als spannend. Die spanning verdwijnt al snel wanneer mensen voelen dat je de tijd voor ze neemt en goed naar hen luistert. In het gesprek licht ik toe hoe zaken meewegen, hoe ik tot mijn beoordeling kom en hoe zich dat verhoudt tot de verzekeringswetten. 

Op die manier ontstaat er begrip voor bepaalde beslissingen. Openheid en duidelijkheid zijn dus belangrijk. Natuurlijk sta je wel eens voor een dilemma: Als arts ben ik immers  opgeleid om te zorgen en vooral niet te schaden. Hiervoor hebben wij artsen een eed gezworen,  vanuit deze functie heb ik mij ook gecommitteerd mij te houden aan de kaders binnen de sociale wetgeving.  Mijn taak blijft dit uit te leggen.'

Oog voor medewerker

'Wij zorgen goed voor onze cliënten en UWV is betrokken bij ons als medewerkers. Met regelmaat zitten we met collega’s samen om ervaringen te delen en te reflecteren. Dat is echt ingebed in de organisatie en in ons werk. Dat waardeer ik zeer, want je leert jezelf kennen en het sterkt je in je autonomie. Daarnaast is er aandacht voor thema’s als ethiek: hoe ga je om met ethische dilemma’s? Je wordt gevoed. Plezierig en belangrijk! Want zo lang je wil leren, ben je niet kapot te krijgen.'

'Achteraf ben ik blij met de stap naar de sociale geneeskunde die ik destijds heb gezet. Dit  past zó veel beter bij mij, het is zó veel mooier. Waar je je als specialist bezighoudt met slechts één gebied, heb je hier te maken met het functioneren van de hele mens, met het hele leven. Verzekeringsgeneeskunde zag ik aanvankelijk als een heel waardevolle aanvulling op mijn vak als bedrijfsgeneeskundige. Met deze ontwikkeling wilde en wil ik ook een brug slaan. Verzekeringsgeneeskunde past bij mij, zelfs beter dan verwacht. Ik ben er echt van gaan houden.'

Kinderen, ouders,  het is altijd druk in huize de Jong-Buscher. Hoeft er even niet gezorgd en verzorgd te worden, dan vind je Marjo op of in het water, want zwemmen en roeien zijn grote hobby’s. Op de planning staat nog een cursus Kunstgeschiedenis: 'Allereerst geniet ik van kunst, maar het lijkt me ook interessant om te kunnen speuren en te onderzoeken wanneer een werk gemaakt is en van wiens hand het afkomstig. Daarin duiken, lijkt me leuk.'