Nina Wijnands, verzekeringsarts

De impact van een klacht op een leven 
'Er zit een mens aan vast' 

Nina droomde haar hele leven van de opleiding Orthopedie. Ze deed en liet er alles voor, maar de praktijk bleek toch anders te zijn. 'Verder oriënteren dus', zegt Nina. 'Een kennis attendeerde me op het
specialisme verzekeringsarts. ‘Suffer kan het niet worden’, dacht ik. Toch ging ik bij UWV op gesprek. En wat bleek....? Ik moest ál m’n vooroordelen opzij zetten!'

‘Volgende patiënt!’

'Op deze plek kun je meer voor iemand betekenen dan in het ziekenhuis. Ik hoor het mezelf zeggen en vind het bijna ongelooflijk. Onlangs werd het me weer eens pijnlijk duidelijk. Tijdens mijn spreekuur had ik een cliënt die een
amputatie had ondergaan. In het ziekenhuis kijk je met andere ogen: is de operatie goed gegaan? Geneest de wond goed? Prima! Op naar de volgende. Je ziet niet eens meer dat er een mens aan vast zit.'

Complete mens

'Hier zie ik de impact van zo’n operatie op een mens en zijn leven. De man was zijn baan kwijt, zijn sociale leven werd kleiner en zijn vrienden, die waren na een jaar niet meer zo geïnteresseerd.

En zijn huis, dat was ook nog maar de vraag of hij dat kon behouden. Zó heftig. Als je in zo’n situatie zit, dan wil je een mens voor je hebben. Iemand die écht naar je luistert, naar je kijkt en die - binnen de wet - recht kan geven aan jouw situatie. Dan draag je bij. Elk spreekuur krijg je een nieuw totaalpakketje voor je en elk uur zoek je naar mogelijkheden.'

Ruimte in je hoofd en je leven

'Ik ben elke dag nog blij met mijn beslissing. Naast het feit dat je echt van betekenis bent voor een ander, geeft UWV je ook de ruimte voor jezelf. Je hebt talloze mogelijkheden om je verder te ontwikkelen, als mens en als professional. Op dit moment volg ik de opleiding tot Verzekeringsarts en doe ik nog onderzoek aan de universiteit.'

Blame it on the music!

Je bent 6. Je ziet de videoclip van ‘Do they know it’s Christmas time’ and ‘Man in the mirror’ en je weet het: "Ik word dokter!" Waar bij menig kind in de loop van de jaren nog veel droomberoepen volgden, bleef Nina standvastig: geneeskunde it is. En waar menigeen na 4 keer uitgeloot te zijn al helemáál de hoop zou opgeven, hield Nina moed. Ze werd in het 4e jaar gelukkig nageplaatst. Nina: "Als er ergens een ongeluk gebeurt, bloed stroomt of botten uitsteken, dan ben ik er als de kippen bij. Logisch dan ook dat traumachirurgie of orthopedie mijn voorkeur hadden in mijn opleiding."