Wendy van Rijen, verzekeringsarts

‘Pillen boeien me niet, de impact op iemands leven des te meer’ 

Welke richting het zou worden, wist ze nog niet. Wat Wendy wél wist, was dat de hiërarchie, autoriteit en competitie in het ziekenhuis voor haar niet hoefden. Een halfjaar-contract bij UWV zou haar even de ruimte geven na te denken over een vervolgstap. Al gauw bleek dat ze niet lang hoefde na te denken, want het werk paste haar als een jas. Het volgen van de basisopleiding verzekeringsgeneeskunde was onderdeel van het contract. “Prima, ga ik doen!”, reageerde Wendy. Inmiddels zit ook de opleiding “specialisme arbeid en gezondheid-verzekeringsgeneeskunde” erop; onlangs is Wendy’s wetenschappelijk artikel goedgekeurd! Wendy: ‘Straks wil ik ook co-assistenten gaan begeleiden; ik wil hen laten zien hoe mooi ons vak is!’

Iedereen draagt bij

‘Als je fulltime werkt, krijg je één dag per week de ruimte voor je opleiding. Ga je de ene week naar de opleiding in Utrecht of Nijmegen, de andere week werk je thuis of op kantoor aan opdrachten. De opleiding duurt 4 jaar en de lesstof varieert van sociale wetgeving tot medisch leiderschap en van ziektebeelden tot het geven en ontvangen van feedback. Vanaf de start van de opleiding heb je vanuit de organisatie een praktijkopleider. Hij of zij is bij je spreekuren aanwezig en samen bespreek je na afloop jouw beoordeling van de cliënt. Al snel doe je je spreekuren zelf en spar je één keer per week met je praktijkopleider en beoordeelt hij je rapportages. Daarnaast is er ook altijd ruimte voor overleg; op je praktijkopleider kun je altijd terugvallen. Bij vragen, bij twijfel of problemen. Hij of zij helpt je altijd verder. Doordat je lang met elkaar optrekt, weet hij of zij ook waar je moeite mee hebt en dan is het fijn om te sparren. Ik heb zó veel geleerd van hem. Overigens kan ik met vragen ook altijd terecht bij andere collega’s. Tal van verschillende types werken hier. Iedereen wordt geaccepteerd en je wordt gewaardeerd om je sterktes. Er is sprake van gelijkwaardigheid.’

Interesse in iemands leven

‘De breedte van het vak spreekt mij enorm aan. De ziektebeelden waarmee je te maken krijgt… zéér uiteenlopend. Pillen maken me - plat gezegd - niet zoveel uit, ik vind het vele malen interessanter te zien wat er met mensen gebeurt, wat voor gevolgen de ziekte heeft voor het functioneren van de mens. Pittiger, maar ook uitdagender. Hier krijg je de tijd voor de patiënt. Zó waardevol. Voor de cliënt, maar óók voor jezelf. Je behandelt niet, maar door een zorgvuldige beoordeling te maken en iemands problemen serieus te nemen, ook dán heb help je iemand goed. Er hangt namelijk veel van af voor een cliënt. Wel of niet werken is een groot onderdeel van iemands leven. Werk is belangrijk voor geluk en zingeving. En ook in het geval iemand volledig afgekeurd wordt, dan verdient hij een zorgvuldige beoordeling. Juist dan. Als je geïnteresseerd bent in het leven achter de patiënt en zijn ziekte, dan zit je hier goed.’

Wendy gaat graag op reis. Met vriendinnen of een ander gezelschap, maar zeker ook alleen. ‘Dan bepaal je zelf wat je wil zien of bezoeken en je hoeft met niemand rekening te houden. Kunst en cultuur vind ik belangrijk. Als ik op reis ben, zoals laatst in New York, kan ik uuuuren in musea rondhangen. Heerlijk. Ik schilder ook graag zelf. Abstract, landschappen, net waar ik zin in heb.